-     FLOTA HANDLOWA     -      STATKI      -      OKRĘTY      -      WRAKI      -      FLOTA WOJENNA     -
Włoskie miniaturowe okręty podwodne typu CB
Włoskie miniaturowe okręty podwodne typu CB w rumuńskim porcie Konstanca w 1943 roku.
Italian ultra-small CB-class submarines in Constanza, Black Sea.
    Włoskie zakłady Caproni Taliedo w Mediolanie w latach 1941-1943 zbudowały 22 miniaturowe okręty podwodne
typu
CB (skrót od Costiero tipo B), którym nadano kolejne nazwy od CB-1 do CB-22. Projektantem ich był major
inżynier Spinelli. Wszystkie one weszły do służby we włoskiej marynarce wojennej, z wyjątkiem
CB-22, który został
przechwycony 9 sierpnia 1943 przez Niemców w trakcie prac wykończeniowych.  Plany tyczące budowy dalszych 50
jednostek nie zostały zrealizowane.

    Okręty typu CB przy wymiarach  15 m X 3 m X 2,1 m miały 36 ton (wg niektórych źródeł 25 ton) wyporności
nawodnej i 45 ton (lub 36 ton wg innych źródeł) wyporności podwodnej. Jedna śruba i  wysokoprężny silnik spalinowy

Isotta Fraschini
o mocy 90 KM pozwalały na osiągnięcie prędkości 7,5 węzła na  powierzchni, zaś motor elektryczny
Brown-Boweri
 o mocy 100 KM zapewniał prędkość 7 węzłów w pływaniu podwodnym. Zasięg nawodny przekraczał 1400
mil morskich przy prędkości 5,5 węzłów, natomiast pod wodą przy prędkości 3 węzłów okręt zdolny był przepłynąć 50
mil. Maksymalna głębokość zanurzenia wynosiła 55. Uzbrojenie stanowiły 2 torpedy kalibru 450 mm, umieszczone w
zewnętrznych rurach torpedowych (dobrze widoczne na zamieszczonych fotografiach). Na niektórych jednostkach,
przed kioskiem, montowano karabin maszynowy. Załogę stanowiło czterech ludzi.
  Główna baza okrętów CB mieściła się w Poli
(obecnie Pula, port na półwyspie Istria, nad Morzem
Adriatyckim). Operowały one również na wodach
fińskich i na Morzu Czarnym. Największym ich
sukcesem było storpedowanie i zatopienie przez

CB-4
26 sierpnia 1943 roku w okolicach
Sewastopola radzieckiego okrętu podwodnego

SZCZ-2
03 (Щ-203), który poszedł na dno wraz z
całą załogą. Marynarka włoska donosiła również o
innych sukcesach swoich
CB: w 1942 roku, CB-2
miał zatopić radziecki okręt podwodny
SZCZ-213
(Щ-213), zaś
CB-3 inny okręt, S-32 (C-32). Te
wydarzenia nie znalazły jednak potwierdzenia w
najnowszych publikacjach rosyjskich.
Okręty typu CB w Konstancy (Rumunia) w 1944 roku,
przejęte przez flotę rumuńską w 1943 po kapitulacji Włoch.
Marynarka włoska przerzuciła drogą lądową na Morze Czarne sześć jednostek (CB-1, CB-2, CB-3, CB-4, CB-5 i CB-
6
) do działań pzeciwko radzeckiej Flocie Czarnomorskiej. Ich bazą był port w Konstancy. Po kapitulacji Włoch
wszystkie, z wyjątkiem
CB-5 (zatopiony w Jałcie przez radziecki kuter torpedowy), zostały przejęte przez
marynarkę rumuńską. W sierpniu 1944 cztery z nich stały się zdobyczą marynarki radzieckiej, a piąty, obsadzony
przez Włochów, uległ samozatopieniu.

Zachował się do dziś
CB-20. Po powojennej służbie w marynarce jugosłowiańskiej jako P 901, stanowi obecnie
eksponat Muzeum Techniki w Zagrzebiu.