Statki i okręty na fotografiach, znaczkach pocztowych i pocztówkach
Lotniskowce
Graf Zeppelin
Niemiecki lotniskowiec
GRAF ZEPPELIN był jedynym i na dodatek niewprowadzonym do służby lotniskowcem III Rzeszy. Jego bliźniak,
prowizorycznie nazywany
FLUGZEUGTRÄGER "B" lub PETER STRASSER , którego budowę rozpoczęła stocznia
Germania Werft, Kiel, został pocięty na złom jeszcze na pochylni w 1940 roku.
Sylwetka lotniskowca GRAF ZEPPELIN
GRAF ZEPPELIN w dniu wodowania, 8 grudnia 1938 r.
GRAF ZEPPELIN w stoczni Deutsche Werke, Kiel, w  grudniu 1938 roku
Angielsko-niemiecki układ o flocie, który wszedł w życie 18 czerwca 1935 roku, zezwalał III Rzeszy na
posiadanie  lotniskowców, z tym jednak zastrzeżeniem, że łączna ich wyporność nie mogła przekroczyć 47000
ton.
 Wkrótce potem Adolf Hitler ogłosił, że Niemcy rozpoczynają budowę lotniskowców dla Kriegsmarine, zaś 16
listopada  1935 stocznia Deutsche Werke, Kiel, przyjęła zamówienie na pierwszy okręt tej klasy, nazwany
GRAF
ZEPPELIN
. Położenie stępki mialo miejsce bardzo szybko - 28 grudnia 1935. Jednostka została zwodowany 8
grudnia 1938 r. w stoczni Deutsche Werke, Kiel (Kilonia). Matką chrzestną okrętu była córka słynnego
konstruktora sterowców, Ferdynanda hrabiego (grafa) von Zeppelin. Uroczystość uświetnili swoją obecnością
Adolf Hitler i Hermann Göring. W 1940 roku oceniono stan zaawansowania budowy
GRAF ZEPPELIN na 90%.

Niespodziewanie prace przy budowie okrętu zostały zahamowane na osobisty rozkaz Hitlera w kwietniu 1940.
Rozpoczęto wtedy demontaż części mechanizmów (m.in. system kierowania artylerią) i artylerii głównej.
Wreszcie przeholowano go do Gdyni, lecz po dwóch latach dokonano zmian w planach i powrócono do prac
wykończeniowych. Przyholowano go z powrotem do Kilonii, a od połowy 1943 stał w Szczecinie. Okresowo
wykorzystywano go jako magazyn Kriegsmarine.

Niewykończony okręt, lekko uszkodzony przez ostrzał artylerii lądowej, przed nadejściem wojsk radzieckich,
został zatopiony przez Niemców 24 kwietnia 1945 roku na jeziorze Dąbie koło Szczecina. Niemcy zdążyli również
zniszczyć turbiny lotniskowca. Wrak, po zakończeniu wojny, podnieśli specjaliści radzieckiej Floty Bałtyckiej.
Przez pewien czas był wykorzystywany jako pływający magazyn o nazwie
PO 101.  Ze względu na zobowiązania
międzynarodowe, Rosjanie zatopili go ponownie, 16 sierpnia 1947 na Bałtyku, nie ujawniając miejsca jego
spoczynku.  Strona radziecka, a potem rosyjska, nie chciały ujawnić położenia wraku, żądając za to sporych
pieniędzy. Po kilkudziesięciu latach ujawniono dokumenty, z których wynika, iż zatapianie jego było związane z
testowaniem niektórych środków bojowych. W tym celu zdetonowano na nim dwie bomby lotnicze 1000 kg, dwie
500 kg, trzy 250 kg, pięć 100 kg, oraz 6 pocisków kalibru 180 mm (92 kg), które rozmieszczone były na
pokładzie lotniczym, w hangarach i w kominie. Dodatkowo samoloty zrzuciły 6 bomb i 2 torpedy 533 mm. I to
wystarczyło, aby
GRAF ZEPPELIN na zawsze spoczął na dnie Bałtyku ...

12 lipca 2006 wrak lotniskowca został odnaleziony przypadkowo przez firmę Petrobaltic podczas poszukiwania
ropy naftowejw pobliżu Morskiej Kopalni Ropy Naftowej na złożu B3, około 55 km na północ od Władysławowa.
Znajduje się on na głębokości ponad 80 metrów, lekko przechylony na prawą burtę. Pośrodku pokładu lotniczego
zieje wielka dziura. Pierwsze badania wraku przeprowadził okręt hydrograficzny PMW ORP
ARCTOWSKI w
dniach 25 i 26 lipca 2006, wykorzystując echosondę wielowiązkową, sonar holowany oraz pojazd podwodny. Robot
podwodny nie mógł jednak dotrzeć do wnętrza okrętu, gdyż uniemożliwiły to sieci rybackie, w które spowity jest
cały wrak.
Chciałbym w tym miejscu przytoczyć fragment książki "Okręty lotnicze
Rosji", której autorem jest rosyjski historyk Władimir Zabłocki.
Tłumaczenia polskiego dokonał Andrzej Kiński, zaś ukazała się ona nakładem
Magnum-X Sp. z o. o. 2004 roku.

"Rozważano także alternatywną propozycję dokończenia budowy
lotniskowca
GRAF ZEPPELIN, który miał znacznie większy
stopień technicznej gotowości. Miał on także przewagę w
porównaniu z
KRONSZTADTEM pod względem stateczności,
prędkości (33,5 węzła) i zasięgu (8000 Mm)."
GRAF ZEPPELIN w Świnoujściu w 1947
po podniesieniu z dna przez Rosjan
Kliknij obrazek, aby powiększyć
"Za jego niedostatki można z kolei uznać małą liczebność grupy lotniczej (40 samolotów), równie słabą ochronę
hangaru, brak pancerza burtowego powyżej szóstego pokładu, niedostateczną ochronę przeciwtorpedową części
podwodnej i w ogóle niewielki zapas pływalności przy poważnych uszkodzeniach bojowych. W tym czasie
orientacyjnie oceniano, że dokończenie według zmienionego projektu ciężkiego krążownika
KRONSZTADT
zajmie cztery-pięć lat, a
GRAF ZEPPELINA,  nie więcej niz dwa i pół-trzy lata. Podstawowym problemem w
przypadku chęci dokończenia budowy niemieckiego lotniskowca był brak możliwości remontu jego turbin, które
zostały wysadzone przez Niemców. Chociaż, gdyby się udało na przykład z czterech zniszczonych turbin złożyć i
uruchomić choćby dwie, to okręt mógłby rozwinąć prędkość 25 węzłów, a to wystarczyłoby do wykorzystania go w
charkterze jednostki doświadczalnej lub szkolnej. Dużą trudność mogłoby sprawić odnalezienie na terenie
Niemiec i przetransportowanie do ZSRR przygotowanego wcześniej dla lotniskowca wyposażenia i uzbrojenia,
które nie zostało dostarczone stoczni. W pierwszej kolejności nie leżało to w interesie dawnych sojuszników
ZSRR, którzy domagali się zniszczenia okrętu. Dlatego też rozmowy w ramach komisji trójstronej odnośnie
wyrażenia zgody na dokończenie przez ZSRR tego okrętu nie dały pozytywnych rezultatów. W końcu, zgodnie z
decyzją o losach niedokończonych okrętów, która została przyjęta na początku 1947 r.,
SEWASTOPOL i
KRONSZTADT miały zostać złomowane, a GRAF ZEPPELIN został wykorzystany jako okręt cel i zatopiony na
Bałtyku."
      Założenia techniczno-taktyczne lotniskowca GRAF ZEPPELIN:

Wyporność: 23200 t standard, 32600 t pełna (po zmianach w 1942 - 34000 ton).
Szybkość maks.: 33,75 węzłów.
Zasięg: 8000 mil przy szybkości 19 węzłów.
Uzbrojenie: 16 (8xII) dział 150 mm, 12 (6xII) dział plot. 105 mm, 22 (11xII)  działa plot. 37 mm, 28 (28xI) dział plot 20 mm.
Samoloty: 40-50 (myśliwce Messerschmitt Me 109T, bombowce Junkers Ju 87C i torpedowo-bombowe Fieseler Fi 167. 2 katapulty.
Załoga: 1760.
Pancerz: pas boczny 100 mm, pokład 20-60 mm.
Napęd: 6 turbin Brown-Boveri, 200000 KM, 16 kotłów Lamont, 4 śruby.
Paliwo: 6400 ton.
Wymiary (w stopach ang.): długość 820 1/4 (862 3/4) czyli ok 262 m, szerokość 103 1/4 czyli ok. 36 m, zanurzenie 21-26 1/2.
odwiedź katalog OKRĘTY PODWODNE