OKRĘTY PODWODNE
Sztandary szkolne. Sztandary OSP.
Sztandary OSP. Sztandary szkolne.
Sztandary.
Sztandary, sztandary ...
Sztandary  - techniki tradycyjne.
Sztandary
STATKI i OKRĘTY
Facta Nautica: marynarka handlowa morze statki okrÍty wraki marynarka wojenna
Facta Nautica: Submarines.
|||  -    MARYNARKA HANDLOWA   -   MORZE   -   STATKI   -   OKRĘTY   -   WRAKI   -   MARYNARKA WOJENNA     -  |||
           
Okręty podwodne
           
FRANCJA
Hosting by Yahoo Web Hosting
FARFADET (Q 007)
- Pierwsza katastofa francuskiego okrętu podwodnego - Typ 'FARFADET' -
dr Piotr Mierzejewski
     
     
sous-marin FARFADET French submarine
Rok 1902 lub 1903: Francuski okręt podwodny FARFADET wychodzi z bazy w La Pallice. Stara francuska pocztówka.
Wyporność nawodna/podwodna: 184,97/202,47 t. Prędkość nawodna/podwodna: 6,1/4,3 w. Uzbrojenie: 4 torpedy 450 mm umieszczone za kioskiem w
wyrzutnikach (tzw "kołyskach"). Wymiary: 41,35 x 2,9 x 2,68 m. Napęd: 2 silniki elektryczne
Sautter-Harlé (ok. 300 KM) czerpiące energię z akumulatorów;  
jedna śruba (nastawna). Zasięg: 115 Mm na powierzchni przy prędkości 5,3 w. i 28 Mm w zanurzeniu przy 4,32 w. Bezpieczne zanurzenie: 35 m. Załoga: 16.
                   
--------Jednym z pierwszych konstruktorów francuskich okrętów podwodnych był inż. Gabriel Emile Marie Maugas (1866-1931). Według jego projektów
zbudowano we Francji na początku XX wieku dziesięć okrętów podwodnych, a mianowicie cztery typu 'FARFADET' (
FARFADET,  GNOME, KORRIGAN i
LUTIN) oraz sześć typu 'EMERAUDE' (EMERAUDE, OPALE, RUBIS, SAPHIR, TOPAZE i TURQUOISE). Jednokadłubowe jednostki typu 'FARFADET'
napędzane były tylko silnikiem elektrycznym, czerpiącym energię z akumulatorów, co znacznie ograniczało ich zasięg. Z tego powodu rola ich na wypadek
wojny ograniczała się do obrony portów. Wszystkie okręty tego typu wycofano ze służby w latach 1907-1913. Ciekawostką konstrukcyjną jest to, że były
pierwszymi w historii okrętami podwodnymi, na których zamontowano nastawne śruby napędowe.
 
Sous-marin FARFADET French submarine
Model francuskiego okrętu podwodnego FARFADET wykonany przez Bernarda Beaulieu.
Fotografia pochodzi ze strony sous-marin.france.pagesperso-orange.fr.
 
---------Budowę wszystkich okrętów podwodnych typu
'FARFADET' rozpoczęto jednocześnie kładąc ich stępki 27
września 1899 r. w
Arsenal de Rochefort. Jako pierwsze
weszły do służby
FARFADET (wod. 17.5.1901) i KORRIGAN
(wod. 24.2.1902), a stało się to 29 sierpnia 1902 roku.
Jednostki te, po kilku miesiącach bazowania w La Pallice,
przeznaczono do ochrony Bizerty, gdzie dotarły 11 sierpnia
1903 roku w asyście dużych holowników floty  
CYCLOPE  i
TAILLEBOURG
.

--------Służba FARFADET na tunezyjskich wodach przebiegała
monotonnie i zazwyczaj ograniczała się do ćwiczebnych
przejść kanałem z Bizerty na Jezioro Bizerta do leżącego na
jego przeciwległym brzegu Sidi-Abdallah. Na tej rutynowo
odbywanej trasie, przez wody jeziora o średniej głębokości 7-
12 metrów, wydarzyła się pierwsza w historii katastrofa
francuskiego okrętu podwodnego, która poruszyła cały
ówczesny świat.
Plan okrętu podwodnego FARFDET. Źródło: Henri Le Masson.
 
---------Rankiem 6 lipca 1905 r. FARFADET wypłynął z Sidi-Abdallah  i w asyście małego parowca kierował się ku Bizercie. Na jego pokładzie oprócz marynarzy
znalazły się także osoby cywilne.W odległości około 400-500 metrów od brzegu okręt rozpoczął manewr zanurzania się.  Przez niezamknięty właz dziobowy
wdarła się do wnętrza kadłuba woda.
FARFADET niemal natychmiast znikł pod powierzchnią.  Z tonącej jednostki zdołał uciec tylko dowódca i dwóch członków
załogi. Zostali oni od razu wyłowienie przez płynący w pobliżu parowczyk. Na dno jeziora poszło natomiast 14 pozostałych członków załogi uwięzionych w różnych
okrętowych pomieszczeniach.
 
Tak wyobrażał sobie rysownik gazety Le Petit Journal pracę nurków przy podnoszeniu okrętu podwodnego FARFADET.
 
---------Do akcji ratowniczej skierowano nurków, ponton i dźwig pływający należacy do prywatnej firmy, gdyż marynarka wojenna  w Bizercie nie dysponowała
własnym sprzetem ratunkowym (!). Nurkom rano 7 lipca  udało się ustalić, że
FARFADET leży na głębokości 10 metrów (według innych źródeł 20 metrów lub
60 stóp),  z dziobem wbitym w muliste dno. Z wnętrza kadłuba dobiegało gorączkowe stukanie, co jednoznacznie świadczyło, że przynajmniej część załogi
przeżyła katastrofę.

---------Następnego dnia rozpoczęło się podnoszenie okrętu. Radość opanawała wszystkich, gdy po 32 godzinach od zatonięcia ponad powierzchnię wody wyszła
rufa zatopionej jednostki i usłyszano dobiegające z wnętrza ludzkie głosy. Udało się dostarczyć nieszczęśnikom do wnętrza kadłuba nieco świeżego powietrza
i odrobinę żywności, gdy doszło do kolejnej katastrofy - pękło ramię dźwigu, na którym był podwieszony
FARFADET i  - według części źródeł  - dźwig
wywrócił się. Nim uniesiony kadłub okrętu podwodnego ponownie schował się pod wodą, usłyszano dobiegający z wnętrza okrzyk: "Spieszcie się! Woda nas
zalewa!". Nurkowie, którzy niedługo potem zeszli na dno nie uzyskali już jakiejkolwiek reakcji na stukanie w kadłub. Stało się jasne, że tym razem już nikt z
uwięzionej załogi nie przeżył.

--------Nie było szans na szybkie i skuteczne ponowienie akcji ratunkowej. Baza marynarki w Bizercie okazała się całkowicie nieprzygotowana na ewentualność
tego typu wydarzeń. Brakowało nie tylko dźwigu, ale nawet odpowiednich łańcuchów! Próba podniesienia okrętu przez parowiec zakończyła się fiaskiem. W
końcu zdecydowano się na ściągnięcie z Bizerty doku pływającego, co zajęło wiele czasu. Ósmego dnia od katastrofy, 15 lipca 1905 r.,
FARFADET został
ponownie podniesiony i doholowany do leżącego w odległości zaledwie kilkuset metrów suchego doku w Sidi-Abdallah.
 
Rysunek z L'Illustration przedstawiający pracę nurków przy kadłubie FARFADET opublikowała też rosyjska Niwa.
 
-------W Sidi-Abdallah wydobyto z okrętu ciała czternastu członków załogi. Stwierdzono, iż czterech z nich, znjadujących się w części dziobowej, zginęło w
chwili zatonięcia jednostki, czyli 6 lipca. Pozostali poniesli śmierć następnego dnia, gdy podniesiony
FARFADET ponownie opadł na dno. Ofiarom urządzono
uroczyste pożegnanie na ulicach Ferryville, a ciała ich przewieziono do Francji i tam pochowano.
FARFADET po podniesieniu trafił wpierw do suchego doku w Sidi-Abdallah. Stara pocztówka.
 
-------Mechanizmy FARFADET ucierpiały tylko w nieznacznym stopniu. Okręt za pomocą holownika  CYCLOPE przetransportowano do Tulonu, gdzie poddano
remontowi. Odzyskana w ten sposób jednostka weszła ponownie do służby 17 grudnia 1908 roku, tym razem pod nazwą
FOLLET. Skreślono ją z listy floty w
listopadzie 1913 roku.
 
Przybyły z Bizerty FARFADET w Tulonie przy burcie holownika CYCLOPE. Stara pocztówka.
 
--------Zaledwie kilkanaście miesięcy po katastrofie FARFADETA zatonął w rejonie Bizerty bliźniaczy LUTIN. Przyczyną było znów wtargnięcie wody przez
nwłazu podczas schodzenia pod powierzchnię! Zginęła wówczas cała załoga licząca 16 ludzi.
              Opublikowano 13 listopada 2013 r.
____________________________________________________________________________
Facta Nautica
dr Piotr Mierzejewski
sztandary szkolne sztandary osp
sztandary
   
 
 
Sztandary OSP
na zamówienie
Sztandar OSP Pierzchnica.
Sztandary haftowane
 
 
 
Wraki Bałtyku czekają
Wyprawy nurkowe
Nurkowania wrakowe.
Sztandary
Na stronach
FACTA NAUTICA
zobacz:
Potańcówka na okręcie
Facta Nautica: Monitor Tonnerre.
TONNERRE
Monitor
ARAGO
Okręt podwodny
FRESNEL
Okręt podwodny
Facta Nautica: The French submarine TURQUOISE.
TURQUOISE
Okręt podwodny
Kuter torpedowy
hrabiego Recope
PORTUGAL
Francuski statek
CHAMPLAIN
Francuski statek
Facta Nautica: The French gunboat TROMBLON. Canonniere TROMBLON.
TROMBLON
Kanonierka
BRUTALE
Kanonierka
CASABIANCA
Awizo torpedowe
VIPERFISH
"Yellow submarine"
___________